یاد استاد

یاد استاد مطالبی که استاد پژمانیان تاکید داشتند باب ششم ذر عبرت گرفتن(از منهج سوم) منهج سوم الباب ُ السّادس فِی الاِعتبارباب ششم درعبرت گرفتنترجمۀ اصل فرمان _فرمود حضرت صادق براوباد سلام: فرمود حضرت پیغمبر خدا:«عبرت گیرنده دردنیا،عیش او درآن،مثل عیش خوابنده است که می بیند آن را ودست نمی زند آن را». وزایل می...

یاد استاد مطالبی که استاد پژمانیان تاکید داشتند در معرفت انبیاء (منهج سوم باب  نهم 9) البابُ التّاسِع فِی مَعرفةِ الاَنبیاءباب نهم درشناسائی انبیاءترجمه اصل فرمان _یعنی فرمود حضرت صادق ص: بدرستی که خدای عزّوجلّ،قدرت داد برپیغمبران خود،ازخزانه های لطف وکرم خود و رحمتش،وآموخت آنها را ازعلوم پنهان خود،و سوا کردآنها را ازهمۀ مردم برای خود؛پس مانند نمی شود برحالات واخلاق ایشان، اَحَدی از مردمان،تماماً؛زیرا که گردانید ایشان را وسیله های دیگرمردمان به سوی خود،و گردانید دوستی وطاعت ایشان را ...

البابُ الثّانی فِی العُزَلة باب دوم درعزلت-ترجمۀ اجمالیه اصل فرمان-فرمود حضرت صادق ص که براو باد سلام:صاحب عُزلت قبول حِصار کننده است درمیان حصارالهی،ونگاه داشته خود را بانگاهداری او. پس خوشا حال آن که فرد شده به سبب آن درپنهان وآشکار؛وآن محتاج است بردَه صفت:دانستن حقّ وباطل،ودوست داشتن فقر،واختیار شدّت و زهد، و غنیمت شمردن خلوت،و نظر دراَواخِر،ودیدن تقصیر خود درعبادت باصَرف زحمت و سعی،وترک خودپسندی، و بسیاری ذکر بدون غفلت-زیرا که غفلت،آلت صید شیطان است و اصل هربلاست و سبب هر حجاب،وخالی کردن خَانه ازآنچه احتیاج نیست به سوی آن درآن وقت. گفت حضرت عیسی ص پسر مریم:پنهان کن زبانت را برای تعمیر دل(خانه قلب) خود وبرای وسعت خانۀ خود. بترس از ریاء وزیادتی های معاش خود،شرم دار از خدای خود، و گریه کن ب...

البابُ الثّانی وَالثَلاثُون فِی التّواضُعباب سی ودوم درتواضعترجمۀ اجمالیه اصل فرمان :فرمود حضرت امام صادق علیه السّلام-:تواضع،یعنی فروتنی،اصل وبیخ هرشَرَف گرانمایه ومرتبۀ بلندی است.واگرمی بود ازبرای تواضع لُغَتی که بفهمند آن را خلایق،هرآینه تَنَطُّق می کرد ازحقایق بُطون،آنچه درمَخفیات عاقبت هاست. وتواضع آن است که بوده باشد ازبرای خدا، ودر راه خدا؛وماسوای آن،مکروحیله است.وکسی که تواضع کرد ازبرای خدا،شرافت وبزرگی می دهد حقّ جلّ وعلا اورا بر بسیاری از بندگان خود. وازبرای اهل تواضع،سیما وعلامتی است که می شناسند آن را اهل سماوات ازملائکه،واهل زمین ازگروه معرفت؛وازآن فرموده است خدای عزّوجلّ:«وبراَعراف –که مَوقِفی(=توقفگاه)است میان بهشت وجحیم- مردان چند می باشند که می شناسد هریک ازاهل جنّت و جهنّم ...

البابُ الحادی وَالثلاثون فِی العَفوباب سی ویکم درعفوترجمۀ اجمالیه اصل فرمان:فرمود حضرت امام صادق علیه السّلام:گذشت ازگناه مردم درنزد قدرت،از دأب و عادات مُرسَلین است ومُتَّقین. وترجمۀ عفو آن است که لازم نیاوری برصاحب خود،درآن چیزی که جُرم کرده است بِحَسب ظاهر؛یعنی برروی اونیاوری،یا آنکه فراموش کنی از اصل،آنچه را برخوردی از او درباطن،وزیاد کنی برتمنّیات اواحسانی را. وهرگزنمی یابد به سوی عفو راهی، مگرکسی که بتحقیق،عفو کرده است حقّ تعالی ازاو،وبخشیده است از برای اوآنچه مقدّم است ازگناه او وآنچه مؤَخَّر است، ومُزَیَّن فرموده است او را به کرامت خود وپوشیده است او را از نور بَهاءِ خود یعنی حضرت رسول الله ص –زیرا که عفو وغُفران ، دو صفنتند از صفات خداوند عزّوجلّ که امانت گذارده است این دو را در اسر...

البابُ الرّابِع وَالعِشرُون فِی الوَرَعباب بیست وچهارم در ورعترجمۀ اجمالیّه اصل فرمان: فرمود امام صادق ص علیه السّلام-: ببند درهای اعضایت را ازآنچه برگردد ضرر آن به سوی قلب تو،وببرد ابروی تورا در نزدحقّ تعالی،وبه عقب بیاورد حسرت وندامت را در روز قیامت، ومورث شود حیاءِ از حقّ تعالی را به واسطۀ جُرمی که کرده اند اعضاء وچوارح ازگناهان.و کسی که خواهد قبول ورع نماید،احتیاج دارد به سه اصل؛گذشتن ازلغزش و خطاهای خلق- تماماً-،وترک خطای خود نسبت به خلق، ومساوی شدم مدح وذَمّ اورا. واصل ورع دوام حساب کردن طاعات ومعاصی است باخود،و صدق درگفتگو،وصفاءِ معاملۀ عبد با حقّ تعالی در اِمتثال اَوامِر وتَرکِ مَناهی،وبیرون آمدن ازهرشُبهه درحقّ ومعرفت آن، وترک هرعیب وشَکّی،و مُفارقت کردن تمام هرچیزی که قصد صحیح وحاص...

البابُ الثّانی وَالعِشرُون فِی الاَخذِ وَالعَطاء باب بیست ودوم دراخذ وعطاء ترجمۀ اجمالیّه اصل فرمان: فرمود حضرت امام صادق علیه السّلام-:کسی که بوده باشد گرفتن دنیا محبوبتر به سوی او ازدادن آن،پس آن کس مَغبون است؛به علّت آنکه می بیند نفع بِالفِعل را به سبب غفلت خودزیادترازنفع آینده.وسزاوار است از برای مؤمن هروقت که بگیرد،آنکه بگیرد بحقّ،وهروقت که عطا کند پس عطا در راه حقّ وبه نیّت حقّ وازمال حقّ.پس چه بسیارگیرنده که عطا می کند دین خود را واوشاعر نیست،وچه بسیارعطا کننده ای که مورث می شود نَفس اوغَضَب پروردگار را.ونیست رُتبه درگرفتن ودادن، ولیکن نجات یابنده کسی است که بپرهیزد ازحقّ تعالی درگرفتن ودادن،وتَمَسُّک جوید به رشته های وَرَع.ومردم دراین دوخصلت،خاصّند وعامّ؛پس خاصّ،نظر کند دردقایق وَرَع...

البابُ الثامِن عَشَر فِی العُجبباب هیجده درعُجبترجمه اجمالیّه اصل فرمان:فرمودحضرت امام صادق علیه السّلام:عَحَب وتمام عَجَب ازکسی است که عُجب وخودبینی کند به علم خود،وحال اونمی داند به چه چیزازسعادت وشقاوت ختم می شود ازبرای اواَعمال درنزد موت.پس کسی که عُجب نماید به نَفس وفعل خود، بتحقیق گمراه شده ازطریق رَشاد(=راه راست یافتن) یا ازطریق نیکان، وادّعا کرده است چیزی را که نیست ازبرای او؛و مُدّعی بدون حق داشتن،کاذب است،واگرچه مخفی باشد مُدّعای او.ونیست نصیب وبهره ازبرای عُجب دارنده ازآن چیزکه عُجب می کند به واسطۀ آن، اگرچه طولانی باشد زمان آن.پس بدرستی که اوّل عملی که کرده می شود به شخص مُعجَب (خودپسند وصاحب عجب)،جداکردن مایه وسبب عجب اوست تا آنکه بداند که او عاجز و حقیر است، و شاهد شود برنَفس خ...

البابُ التّاسِع عَشَر فِی الّطمَعباب نوزدهم درطمع ترجمۀ اجمالیّه اصل فرمان:فرمود حضرت امام صادق عَلَیه السّلام:رسیده است به من آنکه سؤال کرده شد(کعب الاَحبار)که ازعُلَماءِ یهود است که:چه چیزاست اَصلَح دردین وچه چیز است فاسدتر کننده؟پس گفت:صلاح دارنده تر، وَرَع وپرهیزکاری است وفساد دارنده تر،طمع از مردم است.پس سؤال کننده گفت:راست گفتی ای کعب . و طمع،شراب شیطان است که سیراب می نماید به دست خود مَرخاصّانش را؛پس کسی که مست شد ازآن شراب ، هوشیار نگردد مگردرعذاب اَلَم دارندۀ حقّ تعالی یا مُجاورت ساقی آن شراب که شیطان است.و اگر نبود درطمع ،غضب الهی مگربه سبب مُعارضۀ دین به دنیا،هرآینه می بود همین قدرهم عظیم، فرموده است خداوندی که عزیزوجلیل گوینده ای است که:«ایشانند آن کسانیکه خریده اند ضلالت ر...

ادامه باب ذکر-2 پس، فواید ذکر کردن حق ّتعالی انسان را راجع است نه ذات انسان وفواید ذکر کردن انسان، حق ّجلِ وعَلا را نیز راجع به ذات انسان است. وحقّ تعالی منزّه است از ذات انسان چه رسد به افعال واذکار...

بنام خدا هرآن کو غافل از حق یک زمان است در آن دم کافر است اما نهان است اگر آن غافلی پیوسته بودی در اسلام بر وی بسته بودی همچنان که   عوام   را بر  گناهان  شان عقوبت کنند   خواص  ...

باب سوم باب   الرعایه   معنی اصل   فرمان   امام صادق ص فرمود حضرت امام صادق علیه السلام =کسیکه رعایت کند قلبش را از غفلت ،ونفسش را از شهوت ، وعقلش را از جهل پس به تحقیق داخل شده است در دیوان اهل تنبّه وآگاهی....

بنام خدای مهربانباب   الرعایه   ــ شرح تفصیلی کامل بقلم حضرت راز شیرازیبد ان به تحقیق که حضرت امام علیه السلام بیان فرمود در باب اول ، مناهج ثلاثۀ نفسانی و عقلی و قلبی را در سلوک الی الله، که سلوک در من...

باب   الرعایه   ــ  ادامه   شرح تفصیلی بقام حضرت راز شیرازی مثال بدعت، مثال حکم کردن عمر است که در نماز دستها را به بندند، زیرا که اُسرای عجم را پیش او ـ در ایام خلافت ــ آوردند ، آنها دستها را در حضور عمر ب...

ادامهباب   الرعایه   ــ شرح تفصیلی و پس از آنکه آفات و امراض قلب و عقل و نفس و بدن را فرمود و حفظ و رعایت آنها را از این آفات بیان نمود ، می فرماید : منظور از علمی که حضرت رسول (ص) بیان فرموده که وا...

بنام خداوند بخشنده ومهربان یا رب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری/ بخداوندی لطفت که نظر باز نگیریدرد پنهان بتو گویم که خداوند کریمی/ یا نگویم که توخود واقف اسرارضمیریگر برانی بگناهان قبیح از در خویشم /...

بسم الله الرحمن الرحیم باب   پنجم   در عبادت ترجمۀ اجمالیهاصل   فرمان  : فرمود حضرت امام صادق(ص) : مداومت کن (1)بر خالص گردانیدن مفترضات2 و واجبات و مستحبات از عبادات. پس بدرستیکه واجبات و مستحبات اصل اعما...

نام شریف وهمایون علی علیه السلام اسم اعظم خداست(میزان الصواب...

بنام خدا هرآن کو غافل از حق یک زمان است        در آن دم کافر است اما نهان است اگر آن     غافلی    پیوسته      بودی        در   اسلام    بر وی  بسته بودیهمچنان که عوام را برگناهانشان عقوبت کنند خواص رابرغفلت هایشان از حق عقوبت کنند از این رو اگر خواهیکه در زمره اهل کمال باشی ،بهر حال از آمیزش با دل غافلان بپرهیز      از کشکول عطار نیشابوری+ نوشته شده در  شنبه نهم دی ۱۳۹۶ساعت 17:16&nbsp توسط سیماهاشمزاده   |  Let's block ads! بخوانید...

باب سوم باب الرعایه معنی اصل فرمان امام صادق ص فرمود حضرت امام صادق علیه السلام =کسیکه رعایت کند قلبش را از غفلت ،ونفسش را از شهوت ، وعقلش را از جهل پس به تحقیق داخل شده است در دیوان اهل تنبّه وآگاهی. پس کسیکه رعایت کند علمش را از هوی ،ودینش را از بدعت، ومالش را از حرام پس او از جملۀ صالحین است ؛فرمود جدّم رسول خداوند ص :طلب علم فریضه و واجب است بر هر مسلم ومسلمه (مرد وزن). واین علم اَنفُس (1)است. پس واجب است آنکه بوده باشد نَفسِ مومن –به هر حال- درشکر یا عذر؛ به معنی آنکه اگر قبول بشود پس فضل است واگر مردود شود پس عدل است . ومطالعه نماید حرکات را در طاعات به توفیق خدای تعالی، ومطالعه کند (2)سکون از معاصی را به حفظ خداوند . وآنجه قائم است به آن این اعمال ، افتقار(3) بسوی حقتعالی است واضطرار ...